Wijkbewoonster Leonie,
Normaal vraag je niet aan een dame hoe oud ze is maar in dit geval kan de dame in kwestie alleen maar trots zijn met haar 82 jaar en nog steeds actief!! (al is het nu op een wat lager pitje).
Leonie was op haar 25 ste wijkverpleegkundige in Neerbosch Oost. Het was toen een nieuwe wijk en nog in aanbouw. Dit was een bijzondere tijd voor haar. Na een aantal omzwervingen is Leonie zo’n 50 jaar geleden hier komen wonen. Het wonen en haar uitzicht op het kanaal bevallen haar heel goed. Helaas is de flat waarin Leonie woont niet voorzien van een lift dus weet ze dat verhuizen ooit een noodzaak zal zijn, helaas! Dat weerhoud haar er niet van positief in het leven te blijven staan.
Op mijn vraag wanneer zij met pensioen ging antwoord ze: “Op mijn 80ste”, dus pas sinds twee jaar!
Een belangrijke leidraad in haar leven is de natuur in combinatie met gezondheid. Leonie heeft naast haar werk als wijkverpleegkundige, studies gedaan in biologische tuinbouw, vegetarisch koken en kruiden leer.
Die opgebouwde deskundigheid heeft ze doorgegeven door later zelf cursussen te geven in vegetarische koken en met kruiden uit eigen tuin, zonder vlees. Veel mensen hebben met veel plezier hieraan deelgenomen. Een ander belangrijk element is preventie; zorgen dat je ziektes buiten de deur houd door gezond te leven. Ook hierin speelt voeding en leefwijze de hoofdrol.
In de coronatijd ging Leonie rond hondenuitlaattijd bewust in de tuin werken. Dat leverde vele leuke gesprekjes over de haag met buurtgenoten op. Die gesprekjes gingen meestal om, jawel, gezond eten en goed door de coronaperiode heen komen op een verantwoorde wijze. Leonie werd hierdoor een bekend gezicht bij o.a. de hondenuitlaters.
Leonie is sinds jaar en dag actief in deze wijk op verschillende fronten. Naast de cursussen geven was ze vast redactielid van wijkblad De Neij West en lid van de bewonersgroep.
Zij had een moestuin achter de kerk van de Dennenstraat. Het kerkhof werd uitgebreid dus het tuintje viel weg en Leonie, niet voor één gat gevangen, verkaste naar een andere tuin; die van de Goede Herder kerk. Ook kwam zij in contact met de kinderboerderij waar ook een flink stuk grond omheen ligt. Die was wat verwaarloosd in de loop der jaren. Het was voor Leonie en de andere vrijwilligers van het nieuwe team nog een hele uitdaging om daar iets moois van te maken. In de tuin kwamen borders vol kruiden en bloemen voor vlinders, bijen en andere insecten. Kruiden en groentes voor de dieren en heerlijke seizoensgebonden groenten voor de soepmiddag op de boerderij. De tuin werd een juweeltje. Na jaren inzet voor de boerderij moest Leonie gedwongen door gezondheidsklachten het ‘veld ruimen’.
Ondanks fysieke klachten is Leonie nog steeds actief als mantelzorger voor een wijkbewoonster, haalt zwerfvuil weg rondom haar flat en de kerk en schrijft af en toe iets voor de wijkkrant Neerbosch.nu.
Als ik vraag naar veranderingen in de wijk in negatieve zin moet Leonie bekennen dat zwerfvuil een doorn in het oog is. “Ik kan niet eeuwig de rommel van anderen op blijven ruimen”. Ook voor fat bikes heeft Leonie geen goed woord, ‘ze rijden je zowat van je sokken, ook in het winkelcentrum’.
Positief aan de wijk is dat het er zo groen is en mooi. Ook van het ‘Landje de Bieb’ heeft het tuinteam van de kerk, tot 2 jaar geleden, er iets moois van gemaakt. Op dit moment bloeien de bloembollen welig.
Maar dat blijft een heikel punt omdat het een stukje niemandsland is waar niemand de verantwoordelijkheid voor wil nemen en er toch regelmatig het een en ander gedumpt word.
Nu haar activiteiten grotendeels weggevallen zijn heeft Leonie het tekenen en schilderen opgepakt en geniet zij van haar rust. Ze verzamelt nog steeds allerlei zaden die ze weggeeft of her en der verspreidt. Ook fleurt ze regelmatig de kerk en de boerderij op met haar bloemstukjes.
Als ik vraag welke wens zij nog voor de wijk heeft oppert Leonie het idee van een ‘beweegtuin’ voor ouderen in combinatie met de speeltuin bij het wijkcentrum. Wie weet komt dat er ooit eens.
Marij de Vos
