Peter was dik 60 jaar geleden een van de eerste bewoners van Neerbosch Oost. Zijn huis aan de Ouverturestraat stond letterlijk nog in de modder. Deze straat bestaat niet meer is nu de O.C. Huismanstraat. In al die tijd is hij maar één keer verhuisd en dat is naar zijn huidige adres, óók in Neerbosch Oost natuurlijk.
Witte kerkje Dorpsstraat
Peter is nu zo’n 25 jaar met pensioen en ziet er nog heel patent uit. Is ook zéér actief en bij de wijk betrokken. In zijn werkzame leven was hij opbouwwerker en coördinator in het welzijnswerk over heel West; Neerbosch Oost, Heseveld, Waterkwartier en Wolfskwartier. Nog steeds is hij, door zijn activiteiten, betrokken bij het welzijnswerk noem bijvoorbeeld Bindkracht 10. Hij merkt op dat er een soort golfbeweging is en een herhaling van zetten. Ideeën van toen zijn ineens weer actueel. Peter zegt veel waardering te hebben voor zijn collega’s van nu.
Peter speelt het euphonium, een grote soort tuba, in de Canisius Concertband. Zij repeteren elke week in wijkcentrum de Schalmei. Ik ben verbaasd dat Peter nog zo veel lucht heeft! Hij is 40 jaar geleden gestopt met roken anders was dat ook niet mogelijk geweest.
Daarnaast repeteert hij met een clubje van vier oudere heren in de Molenhoek een veelzijdig repertoire: van Bach tot populair tot zo nu en dan een lekker potje jammen.
Voorts is Peter vrijwilliger bij het IVN, natuurvereniging. Hij draagt de perspublicatie en verzorgd het info blad van de vereniging de Bladsmoes. Hij neemt ook deel aan de werkgroep Groen en Ruimte van het IVN en overlegd met gemeente Nijmegen en omstreken, in het bijzonder gericht op groene wijkinitiatieven.
Hij is lid van werkgroep Groen en algemeen lid van de wijkraad van Neerbosch Oost.
Naast dit alles is Peter ook nog mantelzorger voor zijn echtgenote!
Peter beschouwt al zijn activiteiten als hobby. Hij is echt een verbinder en schept er een enorm genoegen in om mensen met elkaar in contact te brengen. “Ik krijg wel steeds meer moeite om de namen bij de poppetjes te onthouden”, zegt hij een beetje schuchter. Maar hé, 88, dan mag dat ook wel! Zolang zijn gezondheid het toelaat zal hij bezig blijven.
Als één van de eerste bewoners heeft Peter de wijk natuurlijk wel zien veranderen. Grappig is dat dezelfde problemen blijven terugkomen, hetzij in een ander jasje. Zo was er veel overlast van jongeren in die tijd. Dat verdween en de jongeren werden ouder. Vuil en zwerfvuil was óók toentertijd een hot item in de wijk. Wat dat betreft verandert er niet echt veel. “Ik heb de wijk wel enorm zien uitdijen aan alle kanten. Een heel goede ontwikkeling vind ik de wijkschool. Wijkschool Toon staat erg hoog aangeschreven en daar mogen we trots op zijn. Vroeger waren er vier verschillende scholen. Ook het wijkcentrum is aan ups en down onderhevig ook qua uiterlijk. De ingang is wat mij betreft helemaal verkeerd gesitueerd. De keuken daarentegen vind ik dan weer heel positief. Al met al nodigt het wijkcentrum niet uit om er eens gezellig koffie te gaan drinken. Een beheerscommissie bemand met wijkbewoners zou misschien soelaas bieden.
Het poeltje in het Bosje van de baron
Er is wel meer groen dan vroeger. Er zijn veel meer bomen bijgekomen. Wel jammer dat er zoveel tuintjes versteend worden, misschien een actiepunt voor de groengroep?”, aldus Peter.
“Initiatieven als Ontmoet de Toekomst van Bindkracht 10 (elke dinsdag vanaf 14 april een aantal bijeenkomsten) en de digitale wijkkrant neerbosch.nu stemmen me erg positief, die zijn essentieel voor de wijk. Ik vind Neerbosch een wijk vol mogelijkheden alleen de onderliggende verbinding tussen mensen en groepen kan wat mij betreft beter!”
Marij de Vos
Foto’s van Peter Engelhard
Bord in Bosje van de baron, dit staat er niet meer
